mobiel
is het spannend schatje?
Zet je aan het denken
Dinsdag een verontrustend telefoontje van me zus gehad, over me moeder. Me moeder was opgenomen in het ziekenhuis.. was wel schrikken natuurlijk. Ze had een vernauwing van de kransslagader (voorziet de hartslagspier van bloed) Op het moment dat me zus me belde waren ze haar al aan het operen… Pffffffffffff.. zoiets heb ik nog nooit meegemaakt, bedoel ….. heb er wel overgehoord, maar nog nooit van zo dichtbij. Mijn vader lag ook in het ziekenhuis( wisten we niet, tot het dus eigenlijk te laat was), overleden aan een hartinfarct. Gek he, en toch is het anders .Ja tuurlijk was ik onwijs verdrietig over me pa, ookal hadden we zowat geen contact,maar ik zou niks missen.. Me moeder, tja dat is een ander verhaal. Zonder haar? nehhhhhhh niet mogelijk.. We zien mijn moeder niet zo vaak, en spreken haar ook neit zoals zovelen elke week. Tis en blijft me moeder….. en dan is het best hard als ze zegt dat ze niet wil dat wij naar het ziekenhuis komen …. Ik bedoel maar….. wat is er nou? Bah …..steeds als het lijkt goed te komen, is er wel weer iets.. Maar goed …… wat ik wil zeggen is ….U opent onze ogen niet door te zeggen dat u niet wilt dat we langskomen… U doet ons/mij er best pijn mee… Een eigenlijk zinloze oplossing…want … hoe groot is de kans NU dat we langskomen thuis? Als u ons niet wilt zien.Ik was instaat om zo naar het ziekehuis te komen, schijt aan alles wat er gepland stond toch?…Het is zelfs zo erg dat ik niet eens durf te bellen om te vragen ho het gaat,want de kans is groot dat u mij niet eens wilt spreken,dan bescherm ik mezelf maar. Tuurlijk durf ik me bloot te stellen aan dit soort dingen, maar niet als het te vaak gebeurd. Ik doe soms dom, maar ben het niet ( altijd). Ook ik weet echt wel dat u ons wilt zien of dat we bellen, en dan toch koppig doen. En hier het zelfde. En we schieten er niks mee op. Ach ik bel toch,en bij gezeik hang ik op. Ik laat het hier maar bij ……. Ik gooi zometeen mijn kaartje voor u in de brievenbus … meer kan ik niet doen ….. Gedoe! Bleh Krijg er maag pijn van…
Ligt het aan het feit dat wij niet zovaak langskomen.? of bellen..?
Of aan het feit dat U onze levenswijze niet accepteerd ..? ….. Nou?!
Of gaat het gewoon om al deze 3 dingen.
In mijn geval mijn relatie met Peter. Ja dat snap ik,… maar is het nodig om elke keer bij een bezoek of een gesprek over de telefoon er weer over te beginnen?….. Terwijl er gewoon geen oplossing voor is…
Ik ga niet veranderen voor wie dan ook ….. Als ik achter een vuilcontainer wil staan dan doe ik dat gewoon, als mij dat een goed gevoel geeft.. Want daar gaat het ook om …… In dit leven probeer ik het mezelf eerst naar me zin te maken …… en ja …… ik wil ook best dingen op offeren als dat nodig is….. Maar niet tenkoste van mijn eigen geluk..